In het huisje lag één lijk maar niemand kon ontkennen dat in deze man twee personen gestorven waren. Zo was er bijvoorbeeld het verbazingwekkend feit dat er twee vrouwen waren die in de dode hun man herkenden. Een tweede onmiskenbaar aspect van deze zaak: de man werd vermoord. Voor EQ hangt de oplossing van deze moord af van deze vraag: wie heeft men willen vermoorden, Joseph Gimball of Joe Wilson? Onder welke van deze twee namen was het slachtoffer aan zijn moordernaar bekend? Is één van de twee weduwen misschien alleen uiterlijk in de rouw? Met zijn bekende scherpzinnigheid en intuïtie gaat Ellery Queen het verwarringwekkende probleem van de dubbele identiteit te lijf. Hij doet het niet uit sympathie met de overledene, maar alleen omdat iemand blijkbaar een onschuldige wil laten in de val lopen.

In zijn voorwoord tot Het Huis Halverwege wijst Ellery JJMcC op het feit dat de diens titel net zo goed 'The Swedish Match Mystery' had kunnen zijn. Het behield alsnog enkel de ondertitel van zijn voorgangers 'een probleem van deductie'. Het verlaten van het 'nationale' format was eigenlijk niet meer dan passend daar hier eigenlijk meer dan één verandering werd doorgevoerd. Alhoewel Queen's eerdere werken ook reeds een voorpublicatie hadden genoten in de zogenaamde 'gladde' damesbladen duurde het tot Het Huis Halverwege alvorens dit ook in een invloed op de inhoud begon te krijgen. De verhalen evolueerden verder met een reductie van het aantal verdachten, een terugschroeven van het pure puzzle-element en een teloorgang van de fair-play regels die we tot dan hadden genoten. 'Het Huis Halverwege' is dan ook het laatste boek die de Queen 'Uitdaging' bevat die hem van de andere had weten te onderscheiden (ze zou veel later nog eens herverschijnen in De Dertiende Gast.) Het verhaal is nog steeds goed opgebouwd maar het puzzelelement is simpeler, veel aandacht gaat nu naar het proces dat de dader moet ondergaan en verscheidene human interest verhalen worden in de mysteries verwerkt. Juist omdat dit het debuut was na zijn 'Golden Age' periode komt het nog steeds naar voren als een van de betere verhalen van zijn tijd.

  De finale steunt volledig op het schrijftalent van EQ. Diverse aanwijzingen op de plaats van de misdaad leidend naar de identiteit van de moordenaar worden door EQ ontwikkeld in een profiel voor een mogelijke moordenaar. Vervolgens gaat EQ het lijstje van verdachten af, om aan te tonen dat het gevonden profiel maar bij één van de verdachten echt past. Het gelijkt op de deducties gemaakt in Patiënt overleden, operatie geslaagd. Fans van fysische detectie zal dit plezieren en het boek volgt dan ook trouw de eerbare traditie van "deductie op basis van aanwijzingen" in het detective-verhaal. In zijn geheel is het toch maar een matig boek wanneer geplaatst tussen het beste van zijn werken. Er is geen complex plot, geen buitennissige misdaadschema's of late onthullingen. Een deel van Queen's logica is wel interessant, zeker de uitleg die hem doet besluiten wie nu wel de waarheid spreekt...