NAAR PAGINA: 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12

Het is echt spijtig dat vele van deze verhalen praktisch onbeschikbaar zijn... Jon Breen beschrijft 'The Persian Fez Mystery of "The Tragedy of Q" van Joe R. Christopher als "één van de meest intelligente aanpakken van de Queen style. Men vind ze terug in het (30 kopijen) vriendenboek "Queen's Books Investigated" of "Queen is in the Accounting House" en het onthult dat Elroy Queep "..alleen in zijn boeken de politie te slim af was, in het echte leven waren zijn suggesties steeds verkeerd..."

Case Closed (Originele titel: Meitantei Conan), aka Detective Conan in Japan en de meeste andere landen (ook in het Nederlands), is een detective manga en anime series van de hand van Gosho Aoyama die loopt in Weekly Shonen Sunday sinds 1994. Het vertelt de avonturen van Jimmy Kudo (Kudo Shinichi), een jonge detective die onverhoeds een jonge puber wordt nadat een geheime criminele organisatie hem bewusteloos slaat en daarna probeert een drug toe te dienen die hem moest doden. Divese figuren uit de verhalen zijn genaamd naar  beroemde detectives of detective schrijvers. Eva Kadan, of Eri Kisaki in het origineel, is een beroemd advocate die nooit een zaak verliest. Eri is mooi en getalenteerd, een zeer pientere jonge vrouw maar verschrikkelijk als op huishoudelijke taken waaronder koken aankomt. Kisaki is het Japanees voor Queen. (Bron Wikipedia)

De 70ste verjaardagseditie van EQMM bevatte twee pastiches . Edward D.Hoch's "The Circle of Ink"(EQMM, september 1999) plaatst Ellery en zijn nog steeds getrouwde vader (Jesse Sherwood) in Universiteitsmiddens en in Jon L.Breen's "The Gilbert and Sullivan Clue" kwam Ellery in aanraking met Y2K. Edward Hoch zorgde er zelfs voor dat Ellery Wrightsville nog eens aandeed in "The Wrightsville Carnival" (EQMM september/oktober 2005).
In maart 2002 voerde ik een 'discussie' op een lezersforum rond het verhaal 'And on the Eight Day' Hieropvolgend probeerde Dale C. Andrews het schrijven van een 'nieuw' soort pastiche uit. Het voorziet een bestaand verhaal van een epiloog. Dale was zo vriendelijk het verhaal hier aan te bieden. Het is, vanzelfsprekend, voorzien van een 'spoiler warning' dus als je de ontknoping niet wil zien kijk dan vooral elders!  
Onze correspondentie gaf uiteindelijk aanleiding tot het schrijven van de pastiche "The Book Case" (Dale Andrews en Kurt Sercu). Het verhaal werd gepubliceerd in EQMM (2007) en kwam aandraven met een hoogbejaarde Ellery Queen die Harry Burke hielp bij het vinden van de dader.Ellery's hulp werd ingeroepen omdat het slachtoffer werd gevonden midden in een collectie van zijn boeken.... In 2008 schreef Dale C. Andrews een prequel voor The Book Case welke voor publicatie werd weerhouden door EQMM. het verhaal draagt de titel "The Mad Hatter's Riddle" en speelt zich af in 1975 waar Ellery wordt gevraagd om in Hollywood advies uit te brengen bij het filmen van de NBC Ellery Queen series. Specifiek voor de aflevering "The Mad Tea Party", zoals de echte fans zich zullen herinneren de enige in de reeks die op een authentiek Ellery Queen verhaal is gebaseerd.

llery Queen is waarschijnlijk één van weinige auteurs die zelf
een hoofdrol kreeg in een detective pastiche. James Holding, die ook verantwoordelijk was voor de jeugdserie rond Queen schreef ook een serie pastiches, op zichzelf waardige mysteries te noemen. Het betrof een serie waarin King Danforth en Martin Leroy bedenkers van de detective "Leroy King" misdaden ophelderen gedurende hun trip rond de wereld. De titels van deze verhalen verwijzen naar de eerste Queen-werken:. 

  The Norwegian Apple Mystery, November, 1960
  The African Fish Mystery,  April 1961
  The Italian Tile Mystery, September, 1961
  The Hong Kong Jewel Mystery, November, 1963.
  The Zanzibar Shirt Mystery, December, 1963.
  The Tahitian Powder Box Mystery,October, 1964.
  The Japanese Card Mystery, October, 1965.
  The New Zealand Bird Mystery, January, 1967
  The Philippine Key Mystery, February, 1968.
  The Borneo Snapshot Mystery, January, 1972.

De auteur-uitgever verscheen zelfs onverhuld in twee detective-verhalen met een MWA-achtergrond. Robert Arthur's "The 51st Sealed Room" (EQMM oktober 1951)  begint op een MWA bijéénkomst in New York, ze is voorzien van een aantal inside-jokes en commentaren die voornamelijk interessant zullen zijn voor collega detectiveschrijvers en komt uiteindelijk ook bij een moord terrecht. Er is sprake van de, toenertijd nog gehouden, jaarlijkse wedstrijd van EQMM. Tevens komt er iemand in voor die, wanneer hij met een idee naar voor komt voor een gesloten-kamermoord, zegt:"...wanneer Carr en Queen en de anderen boven dit zullen lezen zullen ze zich vast afvragen waarom ze er niet zelf op gekomen zijn..." Brett Halliday is nog zo'n schrijver die de indruk wil wekken dat de MWA meeting onafwendbaar tot moord aanleiding geven. Zijn in 1954 geschreven novelle "She woke to Darkness" begint dan ook op het jaarlijkse MWA murder award diner. Verteller Halliday krijgt ernstige problemen nadat hij een meisje ontmoet en ziet zich genoodzaakt de hulp in te roepen van Mike Shayne. Gedurende het bewuste diner vraagt Frederic Dannay aan Halliday om een ander verhaal te schrijven voor de EQMM wedstrijd. Ook Manfred Lee wordt vermeld; hij diende verstek te laten gaan voor het diner omwille van ziekte in de familie. Bepaalde aspecten van dit verhaal vinden we ook terug in de tv-aflevering  "Murder by the Book" van Columbo". 

ok Ellery Queen, de uitgever van het detective magazine, bleef
niet gespaard. Hij speelde een bepalende rol in verschillende kortverhalen m.b.t. verhalen die aan het magazine werden aangeboden. Het vroegste voorbeeld hiervan kan misschien worden teruggevonden in Baynard Kendrick's artikel over waargebeurde misdaadverhalen "The Case of the Stuttering Sextant" (EQMM maart 1947) waar de inleiding werd gebracht door Clayton Rawson in de stijl van een Queenverhaal.
Dan is er ook Rick Rubin's "The Man who hated Editors" (EQMM mei 1960) Het verhaal draait rond een niet zo succesvol schrijver die een ongewoon plan beraamd om met die uitgevers komaf te maken die zijn werk weigerden. Eén van deze uitgevers is deze van "Emory Quinn Mystery Magazine"
Marge Jackson had een ander idee van dezelfde strekking  in "Dear Mr.Queen, editor" (EQMM april 1963) Zij vertelt over het verhaal dat wordt ingediend door de moeder van 4 kinderen die zowel een reeds gebeurde moord ontrafeld als een toekomstige moord aankondigd. EQ als zeer ongeruste uitgever probeert de tweede moord te voorkomen.
"The Clementine Caper" (EQMM, november 1956) van Larry Van Benthuysen heeft ook te maken met de uitgave van een verhaal in EQMM. Een doodgewone huisvrouwe, Alice, leest in het dagblad een artikel over een pas ontdekt lichaam, dit wordt de basis van haar speculatie rond de moord en lijdt uiteindelijk tot de volgende conversatie met haar man, George:

Alice: George, luister. Clementine werd vermoord, zeg
       ik je en ik kan het bewijzen ook.
George: Moet ik Ellery Queen bellen of kun je de
        boosdoener alleen aan?
Alice: Wat zijn we grappig... Misschien schrijf ik dit
       wel op en stuur het naar EQMM, wordt rijk en
       beroemd en dan kunnen we scheiden.

Alice lost de moord op en krijgt haar publicatie in EQMM maar ...ze scheidt niet van George...
James Holding verwerkte een buitenlandse editie van EQMM in 'The Inquisitive Butcher of Nice' (EQMM, juli 1963) waarin één van de figuren zegt: "De polite zal kwaad zijn als we ook maar iets beroeren....ze zullen ongetwijfeld zoeken naar vingerafdrukken, sporen, tekenen van een gevecht. Zo wordt het toch altijd gedaan in Ellery Queen's Mystery Magazine dewelke ik maandelijks lees."
Het was Allen Lang die misschien wel het meest praktische nut voor EQMM vond. Zijn "The Trail of the Catfish" (EQMM januari 1962) gaat over een detective Max Holloway wiens job bestaat uit het achterhalen van de die personen die bibliotheekboeken stelen. Tijdens zo'n speurtocht gebruikt hij EQMM letterlijk als wapen.
Steeds meer worden de naam en het werk van Ellery Queen belangrijker en beïnvloedt het anderen. Zo ook is bijvoorbeeld Margaret Austin's 'Introducing Ellery's Mom' (EQMM juli 1962) een voorbeeld van een verhaal uit de jaren 60 waarin figuren naar Ellery Queen genoemd zijn. Dit was net zo in Josh Pachter's "E.Q.Griffin Earns his Name" (EQMM december 1968) en "E.Q. Griffen's Second Case" (EQMM mei 1970). Het derde verhaal rond de Griffen familie, "Sam Buried Caesar," (EQMM augustus 1971) focust zich meer op Ellery's broer Nero Wolfe Griffen 
William Brittain schreef "The Man who Read Ellery Queen" (EQMM december 1965) over Arthur Mindy, een alerte tachtigjarige die in een bejaardentehuis wordt opgenomen onder de voorwaarde dat hij zijn de enige bezitting die hij waardevol acht, zijn complete Queen-collectie, mag meenemen. In het home lost hij een misdaad op a la EQ door gebruik te maken van pure logica en krijgt het ultieme compliment door te worden beloond met de woorden: 'Dank u, Mr.Queen".
Richard M.Gordon schreef een slimme mysterie-parodie gebaseerd op Thomas Gray' gedicht genoemd "Ellery in a Country Churchyard" (EQMM, september 1964)

De erkenning kwam ook buiten het detective-genre. Bvb.in het Jerome Chodorov en Joseph Field's toneelstuk uit 1954 genaamd "Anniversary Waltz", wordt de hoofdfiguur onderworpen aan een spervuur van vragen en weert deze af met de woorden "Wie denk je dat je bent, Ellery Queen?" Of nog aangetoond in de tekst van de Tavares hitsingle "Whodunit" door K.St.Louis en F.Perren:

       She went dancin’ in the dark, somebody stole her heart
       Ellery Queen if you’re so keen
       Won’t you help me find my sweet thing (Yeah, yeah)

( Referenties
 "from..... tqcb" van Nils Hardin in Xenophile #14, 1975
"The Misadventures from Ellery Queen EQMM Sep/Okt 2005)